المپیک با تمام فرازها و نشیب ها که نه..........بهتر است بگویم با تمام فرازهای آن به پایان رسید...شکوه وعظمتی که بدون شک همیشه به یادمان خواهد بود...واحساس شعف و هیجانی که همراه با استرس داوری و...به سوی قله های افتخار گام بر می داشت...


 


احساس عجیب تر اینکه یاد دوستان و استادانی که حقی بر گردن من داشتند همیشه با من بود...بیشتر از هر موقع دیگرو.و

یاد دوست وبزرگواری مثل مجد که همیشه گفته ام و می گویم که نه تنها حضور در المپیک بلکه خیلی دیگر از موقعیت های دیگر را مدیون او هستم...

استادان داوری ایران و در یک کلمه ساختار قوی داوران ایران که بحق من نماینده کوچکی از انها بودم و...

از فدراسیون تنیس روی میز..جناب زارع پور...حسینی..حجازیان...همت..ابری و...صمیمانه قدردانی می کنم.

و باز هم دوست دارم که از همه کسانی که در این روزها با تماس تلفنی و... اظهار محبت کرده اند. کمال تشکر و قدردانی داشته باشم...

همه شما را دوست دارم..