همه چیز درباره انگلیسی و پینگ پنگ

در اولین مرحله مسابقات که روز پنج شنبه با حضور 18 بازیکن برتر و شاخص تنیس روی میز کشور به صورت دوره ای در آکادمی بین الملی تنیس روی میز ایران آغاز شد و امروز به پایان رسید، نوشاد عالمیان ستاره ی تنیس روی میز ایران که در محافل بین المللی آشکارا مطرح شده است، حقانیت و برتری خود را به همگان ثابت کرد.

نوشاد عالمیان پس از عبور از طوفان های سنگین که پیس رو داشت سرانجام با 16 برد و یک باخت به عنوان نخست این رقابت ها دست یافت در حالیکه تنها شکست وی برادر برادر و حریف تمرینی او رقم خورد.

نوشاد بازیکنی است که با تکنیک ها و تاکتیک های منحصر به فرد خود هر حریفی را آزار می دهد.

نائب قهرمان این رقابت ها نیما عالمیان از نو آوران عرصه حال حاضر تنیس روی میز ایران است.او برابر اکبر بهمنی، محسن خطیون و حمید رضا طاهر خانی شکست خورد و برابر دیگر حریفان با اتکا به تکنیک ها و توانائی های منحصر به فرد خود از سد آنها عبور کرد.

مقام سوم از آن محمد رضا اخلاق پسند بازیکن کهنه کار و باسابقه تنیس روی مز ایران گردید که با یک ریتم و آهنگ خاص بازی می کند. او مانند یک شطرنج باز در پینگ پنگ عمل می کند و کیفیت تاکتیکی او به راستی قابل ستایش است.

مهران احدی نفر چهارم رقابت ها بازیکنی 37 ساله همچون اخلاق پسند سالیان درازی در خدمت تیم ملی کشورمان بوده است.

او در این رقابت ها در مسابقات متعددی تا لبه تیغ شکست پیش رفت اما در نهایت با دور اندیشی و با اتکا به لوپ های خود توانست از مهلکه ی شکست خود را نجات دهد و نشان دهد که همچنان دود از کنده بلند می شود.

احدی برابر نوشاد، نیما، اخلاق پسند و پوریا عمرانی شکست خورد.

پوریا عرانی پدیده رقابت ها پارا فراتر از بازیکنان سرشناس و مطرح تنیس روی میز ایران گذاشت و توانست جزء بازیکنان کلیدی تنیس روی میز ایران در این رقابت ها محسوب شود.

افشین نوروزی از بازیکنان میدان دیده و نماینده تنیس روی میز ایران در رقبات های المپیک 2008 پکن مقام ششم این رقابت ها را کسب کرد.

نوروزی از تکنیکی روان و مدرن برخوردار است و رگ، خون و شالوده بازی او ضربه های تهاجمی و لوپ های سنگین و درایو های سریع است و توانست در این بازی ها نماش به خوبی به اجرا بگذارد.

عارف احمدی فر همشهری اخلاق پسند کهنه کار در این مسابقات کارنامه قال قبولی داشت و مقام هفتم را کسب کرد. شیوه بازی وی ترکیبی از حمله و و دفاع و حمله های کوبنده و کشنده است.

او بازیکنی مقاوم و سخت کوش است و در بازی هایش از جان مایه می گذارد.

مالمیری آخرین نفر در جمع 8 پینگ پنگ باز برتر این رقابت ها بود که با تکنیک خوب خود همچون ماری در انتهای میز حرکت می کند و ضربه های سهمگین خود را روانه زمین حریف می کند.

او علاوه بر توانائی در بازی بازیکن بسیار خوش اخلاقی است.

میدیا لطف اله نسبی بازیکنی بود که از اواسط بازی ها به خود آمد و در بعضی از دیدار هایش نمایش زیبائی ارائه کرد.

او بر این باور است که به دلیل نداشتن حریف تمرینی مناسب در این رقابت ها نزول کرده است.

حمید رضا طاهر خانی آخرین باقی مانده در دسته برتر تنیس روی میز ایران است که در این رقابت ها علی رغم بهره مندی از بازی پیشرفته خود نتوانست از تمامی دارائی هایش بهره ببرد و در اکثر دیدار ها بازی را میلیمتری واگذار کرد.

حرارت او در پشت میز بازی رونق زیادی به این بازیکن 21 ساله می دهد.

مقام یازدم رقابت ها به محمد علی روئین تن رسید که بدون شک در آینده ای نه چندان دور تنیس روی میز ایران شاهد خبر های بیشتری از این راکت به دست 17 ساله خواهد بود و روز های روشنی در انتظار اوست.

او می توانست جزء 8 بازیکن برتر این رقابت ها قرار گیرد، قدرت بدنی زیاد، حمله های کوبنده و کشنده و سرویس های پیچ دار و مارپیچی روئین تن از ویژگی های این نوجوان دوست داشتنی است.

محسن خطیون نفر دوازدهم رقابت ها است که از سرمایه های تنیس روی میز ایران است.

او آغاز خوبی در رقابت ها داشت و پس از شکست نیما عالمیان در بازی با نوشاد هم نمایش خوبی ارائه کرد.

اکبر بهمنی بازیکن 43 ساله ای که مسن ترین بازیکن شرکت کننده در این رقابت ها بود کار بزرگی انجام داد و با کسب عنوان 13 این ارقابت ها هیچ چیز از شایستگی های او کم نشد.

او که خود را برای بازی های پیشکسوتان آماده می کند در این رقابت ها تحسین همگان را بر انگیخت.

سامان ابراهیمی نفر چهاردهم رقابت ها شد که به نظر نگارنده ستاره این رقابت ها بود به لحاظ نتیجه.

ابراهیمی با اندام مناسب و پاهای سریع خود بدون استثناء همه حریفانش را در این رقابت ها آزار داد و در اغلب دیدار ها نتیجه را با فاصله هائی اندک وا گذار کرد.

او هم می توانست نتیجه بهتر در این دیدار ها کسب کند اما به جهت کم تجبگی ناکام ماند.

امین میر الماسی نفر پانزدهم رقابت ها شد که همانند روئین تن، خطیون و ابراهیمی هرگز برای حریفانش حریف دست و پا بسته ای نبود و با بازی پیشرفته و زیبای خود به یک حریف قدرتمند تدیل شد.

میر الماسی بازیکنی چهار چوب شکن است که با ارائه بازی هائی دیدنی نمره قبولی کسب کرد.

مسعود یعقوبی شانزدهم شد و با وجود برخورداری از مهارت های قابل قوبل بد بیار و بد شانس بود و اغلب دیدار هائی که می توانست پیروز میدان باشد را از دست داد و خودش بر این باور است که در بازی هایش تمرکز نداشته و به راهنمائی نیاز داشته است.

محمد فرقدانی نفر هفدهم رقابت هاشد که همچون لطف اله نسبی جزء بزرگترین نزول کنندگان این دوره مسابقات بود.

محمد بوجاریان نفر هجدهم رقابت ها شروع بدی نداشت اما رفته نتوانست هم پای دیگر حریفانش بدرخشد و توانائی هایش را به نمایش بگذارد.

این رقابت ها به سرداوری محمود رهیده یکی از بی عیب ترین برگزاری ها در سطح کشور بود که با کمترین اعتراض و تخلف و کم ترین بد رفتاری ها از سوی بازیکنان به پایان رسید.

نوشاد و نیما در این رقابت ها گل کردند و هیچ حریفی جلو دار آنها نبود.

بازیکنان قدیمی همچون اکبر بهمنی، مهران احدی، محمد رضا اخلاق پسند، افشین نوروزی و واحد مالمیری از تجربیات طلائی خود به خوبی استفاده کردند و جوانان کم سن و سال همچون روئین تن، عمرانی، میر الماسی و ابراهیمی فرصت مناسبی برای خود نمائی به دست آوردند.

به بازیکنانی همچون میدیا لطف اله نسبی و فرقدانی و طاهر خانی هم تلنگری خورد تا بیشتر تلاش کنند.

مسئولین فدراسیون و تیم های ملی و کارشناسان این رقابت ها را از نزدیک پیگیری و آنالیز کردند تا در تصمیم گیری ها برنامه ریزی های آتی آنها را مد نظر قرار دهند.

در این دوره از رقابت ها به قدری بازی ها نزدیک بود که تا پایان هر بازی پیش بینی برد یا باخت هر نفر کاری بس سخت و مشکل بود.