همه چیز درباره انگلیسی و پینگ پنگ

زمانی که وارد اتاق روابط عمومی فدراسیون شد و مقابل من روی صندلی نشست با قد کوچکش پاهایش به زمین نمی رسید.

راکتش رو که خیلی هم دوست داشت(رویه اش یاساکا بود و چوبشم مالین کربن) دو دستی و محکم چسبیده بود و با نگاه معصوم و کنجکاوانه اش منتظر بود تا به سوالای من جواب بده.

از چشمای این کوچک مرد به راحتی می شد فهمید که روزی می رسد و او منجی می شود تا اعتباری که مجید احتشام زاده ها و داریوش ضرغام پور ها روزگاری برای پینگ پنگ تهران کسب کردند را دوباره به تهرانی ها بازگرداند.

نزد داوران و مسئولین برگزاری مسابقات بیش از حد محبوب است چون بر خلاف سنش و همبازی هاش در زمین مسابقه خیلی حرفه ای و بزرگتر از سنش رفتار می کند و سبک بازی او استیل زیبایی دارد.

به من گفت از 5 سالگی پینگ پنگ رو شروع کرد، متولد 1/4/1382، اهل آریا شهر تهران است و یک خواهر و برادر دوقلو 3 ماهه دارد که خیلی هم دوستشون دارد.

 سال 88 و 89  در مسابقات قهرمانی خردسالان کشور شرکت کرد و فقط توانسته بود از گروه خودش بیاد بالا و بعدش حذف شد.

ضریب هوشی اش 145 و سال اول ابتدایی را با زرنگی بدون آنکه سر کلاس برود با کمک های مادرش به صورت جهشی خواند و بر سر کلاس دوم ابتدایی نشست, به همین خاطر امسال باید به کلاس چهارم می رفت اما با معدل 20، مهر ماه امسال کلاس پنجم در انتطار او است.

نفر سوم و نفر دومی آموزشگاه های تهران را در کارنامه خودش جمع کرد و امسال بی چون و چرا پرونده مسابقات آموزشگاه های تهران را با قهرمانی متدومه کرد.

سال 90 در کرمان با تیم تهران نائب قهرمان انفرادی شد و در دوبل و تیمی هم مقام سوم مسابقات قهرمانی خردسالان کشور را کسب کرد.

و امسال در اراک آوردگاهی برای هنرنمائی او فراهم شد.

با اختلاف زیاد برابر حریفان خود بدون آنکه حتی یک گیم در مسابقات تیمی واگذار کند با تیم تهران بر سکوی نخست مسابقات قهرمانی خردسالان ایران ایستاد .

در مسابقات انفرادی هم تنها یک گیم برابر کوچک ترین شرکت کننده مسابقات که به گفته خودش، آن گیم را جدی نگرفته بود از دست داد و قهرمان شد و با طلای مسابقات دوبل، کلکسیون افتخارات خود را در 9 سالگی کامل کرد و به همگان این نوید را داد که ستاره ای در تنیس روی میز ایران ظهور کرده است که در آینده آسمان جهان را نورانی خواهد کرد.

وقتی از او پرسیدم که چرا پینگ پنگ؟ و چرا سراغ فوتبال یا هر رشته ی ورزشی دیگر نرفته است با جوابش کاملا شکه شدم.

گفت: وقتی 6 سالم بود در مسابقات شطرنج زیر 7 ساله های ایران در گیلان قهرمان ایران شدم، البته آن موقع پینگ پنگ هم بازی می کردم اما مربیانم گفتند:  " یا پینگ پنگ، یا شطرنج " من هم شطرنج را کنار گذاشتم و به پینگ پنگ سلام کردم.

در حین صحبت هایش پدرش (رامیار خیام) وارد اتاق شد.

مربی آن زمان رادین در فدراسیون شطرنج اصرار زیادی بر ماندن او می کند و معتقد بوده است که او یکی از نوابغ آتی شطرنج ایران خواهد شد اما امان از عشق پینگ پنگ که عالمی را شیدای خود کرده است و دوباره یک شیدایی دیگر را به دنبال خود کشیده است!

چون فهمیدم که درس خوان است ازش پرسیدم که درستو بیشتر دوست داری یا پینگ پنگ؟

گفت درسم.

چون بارها نوشاد رو دیده بودم و از زبان خودش و خیلی ها راجع به عشقش به پینگ پنگ داستان های شنیدنی شنیده بودم، بهش قول دادم که تا کمتر از 5 سال دیگه نظرش در رابطه با این موضوع کاملا عوض خواهد شد.

پرسیدم که فکر می کنی الان می تونی جلوی نوشاد بازی کنی؟

با یه اعتماد به نفس مثال زدنی به من گفت آره که می تونم.

گفتم تو هرگیم می تونی یه پوئنم ازش بگیری؟

گفت یه پوئن که چیزی نیست، یه سرویس که همین جوری یا می زنه بیرون یا می زنه تو تور...!

از دستش کلی خندیدم

روزها به مدرسه می رود و بعد از مدرسه هر روز 4 ساعت تمرین می کند.

تنها آرزویش قهرمانی در المپیک است ولی در حال حاضر با روحیه ای مضاعف، دارد خود را برای اُپن نونهالان ارومیه آماده می کند چون تا قهرمانیش در المپیک فرصت زیاد دارد!

الگویش در بازیکنان خارجی تیمو بول است و دوست دارد که بَکَند لوپ هایش را مثل اون بزند و در بازیکنان داخلی سرویس های نوشاد را از همه بیشتر دوست دارد.( ناگفته نماند که سرویس های نوشاد رو هر کسی دوست داره و البته یه جورایی هم ازش می ترسن!)

گرم صحبت کردن با رادین بودم که متوجه شدم استاد میر الماسی در چهارچوب درب اتاق ایستاده است و با لبخند شیرین همیشگی که بر لب دارد می گوید: " وقت تمرینش دیر شده و باید زودتر برگرده داخل عضدی"

از فاتح خردسالان ایران پرسیدم که حرفی مانده که دوست داشته باشد بزند؟

گفت : خیلی خوش حالم که قهرمان ایران شدم. از همه، مربیانم: آقا صمد تدبیری و پویان پاک نژاد و مخصوصا مامان و بابام تشکر می کنم.

وقتی به سالن برگشت با پدرش گفتگو کردم که با قهرمانی گُل پسرش در پوست خود نمی گنجید.

پدر رادین گفت : روزی که او را برای تست به سالن هیئت تهران که جَنب فدراسیون شطرنج واقع شده بود بردم با برخورد سردی مواجه شدم و از بسیاری افراد شنیدم که به من گفتند چون جُسته و قد و قامت کوچکی دارد باید از 2 سال دیگر شروع کند.

آن زمان رئیس هیئت مجید احتشام زاده بود و همیشه و همه جا گفته ام که رادین به خاطر او پینگ پنگ را شروع کرد و اگر حمایت او نبود شاید هرگز رادین امروز راکت به دست نمی گرفت و به همین خاطر از او ممنونم.

او در وصف رادین گفت : فرزند تو از معدود نوابغ آتی پینگ پنگ ایران است که از پدری غیر پینگ پنگی پا به عرصه ی حرفه ای خواهد گذاشت.

از بعد از آن تمرینات جدی رادین با صمد تدبیری شروع شد و او تاثیر بسزایی در ارتقاء سطح بازی فرزندم داشت و در حقیقت رادین الفبای پینگ پنگ را مدیون تدبیری است واکنون مدتی است که پویان پاک نژاد هم به عنوان مربی تهران در کنار صمد تدبیری زحمات فراوانی برای او متحمل شده است.

پدر رادین در ادامه گفت: این یک واقعیت است و هرگز چون اکنون رئیس فدراسیون زارع پور است این حرف را نمی زنم و از کسی هم ترسی ندارم.

برگ برنده رادین شکوفایی حرفه ای او در دوره تغییر سیاست فدراسیون فعلی در رده های سنی پایه بود.

او معتقد است که دو دوره اردو های نونهالان و خردسالان تحت نظر تدبیری در آکادمی بین المللی تنیس روی میز ایران در مجموعه انقلاب، تغییر نگرش فدراسیون به رده های سنی پایه، بها دادن به برگزاری مسابقات قهرمانی خردسالان کشور، اعزام علیرضا رهنما به اردوی طرح امید های فدراسیون جهانی و انتخاب او به عنوان تنها نماینده قاره آسیا در این طرح تاثیر شگرفی در افزایش انگیزه رادین داشته است و شک ندارد که این قهرمانی ثمره آن ها است.

آن روز دیر نخواهد بود که رادین خیام هم مثل شایستگان سال های دور تنیس رو ی میز ایران همچون امیر احتشام زاده، هوشنگ بزرگ زاده، محسن اسلامی، مجید احتشام زاده، ابراهیم علیدخت و ... و سفیران امروز تنیس روی میز ایران همچون نوشاد عالمیان، محمد رضا اخلاق پسند، ندا شهسواری، افشین نوروزی، نیما عالمیان، پوریا عمرانی، مهران احدی، واحد مالمیری،میدیا لطف الله نسبی، مریم جلالی و ... پرچم سه رنگ و مقدس جمهوری اسلامی ایران را بر فراز قله های افتخار دنیا به اهتزاز در آورد.

* سید میلاد حسینی